Profesor Adam Bielański, nestor polskiej nauki, chemik i znawca muzyki klasycznej. Urodził się 14 grudnia 1912 roku w Krakowie. Studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim ukończył w roku 1936, a doktorat obronił w roku 1944 (tajne komplety), choć formalnie dopiero po zakończeniu działań wojennych otrzymał ten stopień. W roku 1955 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, po ośmiu latach profesurę zwyczajną.

Wybitny polski chemik, twórca krakowskiej szkoły katalizy heterogenicznej. Autor wielu prac z dziedziny chemii oraz najlepszego polskiego podręcznika akademickiego do chemii nieorganicznej.

Profesor Adam Bielański był członkiem rzeczywistym PAN od roku 1973, a od roku 1989 członkiem czynnym PAU. Uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez Akademię Górniczo-Hutniczą (1983) i Uniwersytet Wrocławski (2001). W roku 2005 otrzymał tytuł profesora honorowego UJ. Był emerytowanym profesorem zwyczajnym Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, prorektor UJ ds. nauki (1966–1968). Od 1983 roku profesor Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie.

Związany z Uniwersytetem Jagiellońskim od 1962 roku. Pełnił funkcje kierownika Katedry i Zakładu Chemii Nieorganicznej oraz dyrektora Instytutu Chemii. Prorektor AGH ds. nauczania (1951–1955). Organizator Wydziału Mineralnego AGH, dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki.

Odznaczony m.in.: Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem „Merentibus”, Złotym Medalem „Plus Ratio Quam Vis”, Brązowym Medalem „Cracoviae Merenti”, Medalem im. J. Śniadeckiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Laureat Nagrody PAU im. Erazma i Anny Jerzmanowskich.

Profesor odszedł 4 września 2016 roku.

Autor zdjęć: Andrzej Hytroś. Rozmowę przeprowadził Maciej Zborek.